Невыносная прысутнасць учорашняга ў заўтрашнім: у сваім эсэ для нашага праекта «Беларусь — зазіраючы ў будучыню» аўтарка Вольга Гапеева даследуе сілы, якія разрываюць яе саму і беларускае грамадства ў працэсе самавызначэння.
История минского Свободного театра, рассказанная актрисой Мариной Якубович. Каково это: 15 лет играть под постоянной угрозой ареста, репетировать по скайпу, уже в эмиграции понять, что больше не хочешь работать со старыми коллегами, — и найти себя в новой театральной жизни в Зальцбурге.
Беларускі пісьменнік Зміцер Вішнёў, змагар культурнага супраціву за мову і ідэнтычнасць, у сваім эсэ для нашага праекта «Беларусь — зазіраючы ў будучыню» паказвае, якой магутнай сілай можа быць мастацтва ў супрацьстаянні аўтарытарнаму мысленню.
Вольга Касцюк родам з невялікага мястэчка на поўдні Беларусі. У сваім эсэ для нашага праекта «Беларусь — зазіраючы ў будучыню» аўтарка разважае пра стыгму, з якой ёй некали давялося змагацца дзяўчынцы з вёскі.
Пісьменніца Вольга Гапеева з 2021 года жыве ў Нямеччыне. Яна не любіць слова «эмігрантка» ці «бежанка», якія вызначаюць чалавека праз дзяржаву, і выкарыстоўвае «качэўніца» або «намада». «Wörterbuch einer Nomadin» («Слоўнік намады») называецца і новая кніга Вольгі, якая выйшла па-нямецку ў 2026 годзе. Інтэрв’ю з паэткай.
Сяргей Шупа — перакладчык, выдавец і даследчык. Ён расказвае пра ідэнтычнасць без пашпарта, эміграцыю без разрыву з радзімай, шлях да беларушчыны ў савецкім Менску, архівы БНР і гістарычны аптымізм.
В эссе для нашего проекта «Следы будущего» писатель Павел Антипов исследует историю своей жизни в надежде лучше понять, как ощущается беларуская идентичность изнутри и снаружи, внешним миром.
Большое упрощение — считать, что православные в Беларуси — обязательно «провластные», тогда как католики настроены прозападно. Статистика репрессий, а также неопубликованные сведения, которые есть в распоряжении экспертов, опровергают это клише. Около 100 священнослужителей подверглись репрессиям начиная с 2020 года, пострадали и многие верующие активисты. дekoder рассказывает, как режим Лукашенко установил контроль над духовной сферой и использует его в своей международной политике.
Праз уласны досвед і біяграфію аўтарка і даследчыца Таня Арцімовіч расказвае, чаму мова — гэта частка палітыкі імперый, мэта якой — атрымаць уладу над уяўленнем, свядомасцю, пачуццямі, светапоглядам.
«Супольнасць існуе — людзі могуць мабілізавацца, калі сыдуцца зоркі». — У сваім эсэ для нашага праекта «Беларусь — Зазірнуць у будучыню» беларускі паэт і музыка Уладзь Лянкевіч паказвае, чаму народнае паўстанне 2020 года пакіне свой след.